Mijn levensverhaal in de notedop
Heeg, in Friesland, is de plaats waar ik geboren ben op 3 januari 1957. Mijn jeugdjaren heb ik mogen beleven in dit prachtige watersportdorp.
Na mijn opleiding aan de Pedagogische Academie in Sneek heb ik vele jaren met hart en ziel lesgegeven op de basisschool. Als juf Janke kwam ik in alle jaargroepen. Vaak had ik een eigen vaste groep maar ik heb ook enkele jaren door de hele school godsdienst en muziek gegeven. Het bijzondere aan dit werk is de uniciteit van elk kind. Een manier vinden om de leerstof voor elk kind behapbaar te maken was mijn grootste uitdaging. En om de wereld door middel van verhalen vertellen begrijpbaar en betekenisvol te maken.
Nog steeds is het mijn grootste passie om de uniciteit van elk mens te vinden, te benoemen en door te geven.
Ik ben gelukkig getrouwd met Gerben van der Veen en wij hebben samen drie prachtige kinderen, drie fijne “schoonkinderen” en zes lieve kleinkinderen.
Ik ben opgegroeid in een liefdevol gezin met zes broers en één zus. Onze ouders hebben ons opgevoed in het volste Vertrouwen in het Geloof en hebben ons de Christelijke normen en waarden bijgebracht waar ik nog steeds volledig achter sta.
Mijn moeder gaf, naast haar drukke gezinsleven, veel lezingen over het koninklijk huis. Dit werd altijd zeer gewaardeerd, vaak ook met een opmerking als: ‘Wat kunt u mooi vertellen’. Dit ‘vertellen’ heb ik van haar geërfd, heb dit talent veel gebruikt bij het lesgeven en hoop het nu volledig in te kunnen zetten tijdens de afscheidsplechtigheid.
Mijn vader was ondernemer en voorzitter van verschillende verenigingen en kon uit de vele verhalen en opmerkingen de kern duiden en benoemen. Een talent dat ik van hem meegekregen heb en dat mij zal helpen om uit de vele verhalen over de overledene de kern van zijn/haar wezen te halen.
Mijn vader en moeder zijn al heel lang niet meer op deze aarde, maar om beiden te eren heb ik ervoor gekozen om voor dit speciale werk mijn meisjesnaam te gebruiken .
Janke van der Heide
Levensverteller
Myn libbensferhaal yn it koart
Heech is it plak wêr ik te wrald kommen bin op 3 jannewaris 1957. Myn hiele jeugd ha ik belibbe yn dit prachtige wettersportdoarp.
Nei de oplieding foar learkrêft yn it basisûnderwiis yn Snits ha ik mei in protte nocht jieren les jûn op ferskate skoalen. Meastentiids hie ik in fêste groep mar ik ha ek ferskate jieren troch de hiele skoalle les jûn yn ‘godsdienst’ en musyk. It bysûndere oan dit wurk wie foar my de eigenheid fan elk bern.
Manieren fine om it learmateriaal tagonglik te meitsjen en ferhalen te fertellen om de wrâld foar de bern begryplik te meitsjen.
Dizze passy om yn elk mins it bysûndere te sjen, te beneamen en troch te jaan, hat makke dat ik keazen ha om dit wurk te dwaan.
Ik bin tige lokkich troud mei Gerben van der Veen en tegearre ha we trije prachtige bern, trije fijne oantroude bern en seis leave beppesizzers.
Ik bin opgroei yn in leafdefol gesin mei seis broers en ien suster. Us heit en mem ha ús opbrocht yn it folste betrouwen fan it Leauwen en ha us de Kristlike noarmen en waerden mei jûn wêr’t ik noch hieltyd efter stean.
Myn mem hat njonken har drokke húshalding faak lêzingen hâlden oer it keningshûs. Dit waard altyd tige wurdearre, faakris mei de opmerking: ‘Wat kinne jo moai fertelle’. Dit ‘fertellen’ haw ik fan har meikrigen en goed bruke kint yn myn wurk foar de klasse en hoopje it no yn te setten foar it ferhaal tidens de ôfskieplechtichheid.
Myn heit wie ûndernimer en foarsitter fan ferskate ferienings en koe út de ferhalen en opmerkings de kearn oanjaan en ferwurdzje. In talint dat ik fan him erft ha en dat ik brûke kin om út alle ferhalen oer de ferstoarne syn/har wêzen nei foaren te heljen.
Myn heit en mem binne al lang net mear op dizze ierde, mar om harren beide yn eare te hâlden, haw ik derfoar keazen om yn dit wurk myn famkesnamme te brûken.
Janke van der Heide
Libbensferteller